Arif lan balap karung

 Dina Minggu esuk, Arif tangi luwih awan tinimbang biyasa. Dina iku pancèn wis ditunggu-tunggu, amarga sekolahé nganakake lomba dolanan tradisional. Sawisé rampung adus lan sarapan, Arif langsung mangkat menyang lapangan sekolah sing wis rame banget.

Ing lapangan, wis akeh kanca-kancane padha nyiapake awake kanggo lomba. Ana sing melu egrang, ana sing siap balap karung, ana uga sing nyiapake diri kanggo tarik tambang. Suasana rame lan meriah, suwara geguyon lan sorak-sorak nggawa semangat.

Nalika giliran lomba balap karung, Arif mlebu dadi salah siji peserta. Dheweke masang karung nganti pinggang, banjur siap ing garis start. Saka peluit panitia muni, kabeh peserta padha mlumpat-mlumpat maju. Arif kaping pisan meh tiba, nanging dheweke ora nyerah. Kanthi semangat, dheweke terus maju nganti tekan garis finish. Senajan ora menang, Arif bungah amarga wis wani lan ora nyerah.

Sawisé lomba, kabeh bocah padha guyon lan crita pengalamané. Ana sing ngguyu amarga tiba, ana sing seneng amarga menang. Arif krasa yèn dina iku dadi pengalaman sing nyenengake lan marahi dheweke luwih percaya diri.

Nalika sore, lomba rampung lan kabeh bocah padha mulih. Arif bali menyang omah kanthi ati bungah. Dheweke ngerti yèn sing paling penting saka lomba iku dudu menang utawa kalah, nanging rasa rukun, seneng, lan wani nyoba.